« فَهُمْ وَ الْجَنَّةُ كَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِيهَا مُنَعَّمُونَ وَ هُمْ وَ النَّارُ كَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِيهَا مُعَذَّبُونَ » « 1 » دقت در صرف بيت‌المال در صرف بيت المال ، دقّت فراوانى داشت ، و مىشود گفت كه حتى دينارى به كسى براى غير خدا نپرداخته بود . شخصاً و براى حوائج شخصى خود ، مثل لباس و بلكه غذا از سهم مبارك و بيت المال استفاده نمىكرد . ساده‌زيستى خانه و اندرون بيت او ساده ، بىپيرايه و به فرش‌هاى كهنه - كه شايد از گذشته به او ارث رسيده بود - مفروش بود . احترام به بزرگان اهتمام به مستحبات به بزرگان گذشته و معاصر احترام مىكرد . در اظهار حق و ابطال باطل ، مسامحه و مجامله نمىنمود و رعايت امور و حقوقى كه رعايت آن‌ها از مستحبات و مكارم اخلاق و آداب بود كمال اهتمام را داشت . احترام به خادمان دين هر كس قدمى در راه خدا برداشته بود و مصدر خدمتى به دين و مذهب شده بود ، نزد او احترامى خاص داشت . ياد دارم زمانى به پدر بزرگوارم فرمود : « من يك شب هم شما را فراموش نمىكنم . » دفاع از مكتب در امر ترويج دين و دفاع از حدود و ثغور اسلام و مذهب ، آنچه را در توان داشت انجام مىداد . غم و غصه‌اى اگر برايش بود ، همان فكر و انديشه‌ى مسائل اسلامى بود .

--> ( 1 ) . نهج البلاغة صبحى صالح ، خطبه 193 .